Rozmawiając o tym

Rozmawianie z kimś o pornograficznym nałogu może być trudniejsze niż prywatne radzenie sobie z tym nawykiem.

Zazwyczaj pod spodem jest więcej niż jeden strach. Możesz się martwić, że będą cię oceniać, zobaczyć cię inaczej, stać się zły, czuć się zdradzony, lub źle zrozumieć, co to oznacza nawyk. Jeśli rozmawiasz z partnerem, możesz również bać się, że będą one porównywać się z tym, co oglądałeś lub zakładać, że porno oznacza, że nie były wystarczające.

Z tego powodu, tajemnica może być bezpieczniejsza.

Problem w tym, że tajemnica często tworzy własną presję. Zaczynasz zarządzać tym, co wie inna osoba, ukrywając części swojego zachowania, usuwając dowody, lub unikając rozmów, które mogą ujawnić coś niewygodnego. Nawet jeśli nikt inny nie wie, wiesz, że trzymasz część swojego życia oddzielnie.

To może sprawić, że nawyk będzie cięższy niż powinien.

Otwieranie nie oznacza mówienia wszystkim. Twoje życie prywatne jest nadal twoje. Masz prawo zdecydować, kto czuje się wystarczająco bezpiecznie, aby porozmawiać i jak wiele szczegółów chcesz podzielić.

Celem nie jest przyznanie się do winy.

Celem jest szczerość, gdzie szczerość pomoże Ci poczuć się mniej odizolowanym, bardziej odpowiedzialnym, lub bardziej połączonym.

Jeśli zdecydujesz się komuś powiedzieć, zacznij od prawdy, która ma znaczenie.

Nie musisz opisywać każdego filmu, który oglądałeś lub każdy szczegół historii. W wielu przypadkach te szczegóły mogą stworzyć więcej bólu bez tworzenia więcej zrozumienia. Co zwykle liczy się wzór, jak to wpłynęło na Ciebie, i to, co próbujesz zmienić.

Możesz wyjaśnić, że porno stało się częstsze niż czujesz się komfortowo, że zauważyłeś, że wpływa na czas lub związek, i że pracujesz nad zmianą nawyku.

Skup się na swoim doświadczeniu i odpowiedzialności.

Jest różnica między słowami:Używam porno, kiedy czuję się zestresowany, i nie podoba mi się rola, jaką zaczęła odgrywać w moim życiu,I mówiąc:Zrobiłem to tylko dlatego, że nie uprawialiśmy wystarczająco dużo seksu.

Pierwszy otwiera rozmowę.

Drugi zmienia twój nawyk w odpowiedzialność kogoś innego.

Nawet gdy problemy z związkami istnieją, zasługują na własną rozmowę. Korzystanie z porno może stać się związane z tymi problemami, ale obwinianie innej osoby zwykle czyni szczerość trudniejszą niż łatwiejszą.

Jeśli rozmawiasz z partnerem, daj im miejsce na własną reakcję.

Może spędziłeś miesiące myśląc o swoim zachowaniu przed powiedzeniem czegokolwiek. Dla nich, informacje mogą być zupełnie nowe. Mogą czuć się zaskoczeni, zdezorientowani, zranieni, źli, niepewni lub ulżyło, że w końcu im powiedział.

Nie musisz kontrolować tej reakcji.

Możesz słuchać.

Może to być trudne, gdy czujesz się zawstydzony i chcesz natychmiastowej gwarancji. Możesz chcieć, aby powiedzieli, że wszystko jest w porządku, tak że rozmowa może się zakończyć. Ale szczerość nie tylko o coś z piersi. Chodzi również o pozwolenie innej osobie do przetwarzania, co informacje dla nich znaczą.

Jednocześnie nie musisz akceptować upokorzenia lub okrucieństwa jako części bycia uczciwym.

Trudna rozmowa może być nadal z szacunkiem.

Jeśli emocje staną się zbyt intensywne, lepiej będzie zatrzymać się i wrócić do rozmowy później niż rozmawiać, dopóki oboje nie powiecie rzeczy, których żałujecie.

Może to również pomóc w wyjaśnieniu tego, czego chcesz od osoby, której mówisz.

Chcesz, żeby wiedzieli?

Chcesz kogoś, z kim możesz porozmawiać, kiedy sprawy będą trudne?

Pomogłoby, gdyby się czasem zameldowali?

Czy są jakieś praktyczne zmiany, które chciałbyś wprowadzić razem, takie jak trzymanie urządzeń poza sypialnią?

Ludzie nie mogą dobrze cię wspierać, jeśli muszą zgadywać, jak powinno wyglądać wsparcie.

Uważaj jednak, aby nie zmienić innej osoby w system odzyskiwania.

Twój partner nie powinien musieć monitorować telefonu, stale sprawdzać, czy oglądałeś porno, lub stać się odpowiedzialny za zapobieganie każdym poślizgu. To może stworzyć rodzicielsko-i-dziecko dynamiki bardzo szybko.

Wsparcie jest przydatne.

Nadzór zazwyczaj nie jest.

Nadal musisz budować zdolność podejmowania własnych decyzji, kiedy nikt nie patrzy.

Jeśli nie czujesz się komfortowo rozmawiając z partnerem lub przyjacielem, inną opcją może być terapeuta, doradca, grupa wsparcia, lub inną osobą, która może słuchać bez bezpośredniego zaangażowania w codziennym życiu. Czasami łatwiej jest zrozumieć, co czujesz, gdy można powiedzieć to na głos do kogoś, kto nie jest osobiście dotknięty przez to.

Możesz też zdecydować, że nikomu jeszcze nie powiesz.

Nie oznacza to automatycznie, że jesteś nieuczciwy. Istnieje różnica między prywatnością a oszustwem. Nie każda osobista walka musi być natychmiast podzielona.

Przydatne pytanie brzmi, czy zachowanie go w tajemnicy pomaga Ci pracować nad problemem czy pomaga w kontynuowaniu nawyku bez przerwy.

Jeśli tajemnica jest częścią cyklu, rozmowa z kimś może odebrać część jego mocy.

Jest coś, co ulży w tym, że nie muszę już udawać, że wszystko jest w porządku.

I często, mówiąc problem wyraźnie sprawia, że czuje się bardziej wykonalne. Co wydawało się ogromne i haniebne wewnątrz głowy może stać się znacznie prostsze, gdy mówi się na głos:Rozwinęłam nawyk, którego nie lubię i staram się go zmienić.

To trudne zdanie, ale nie beznadziejne.

Możesz prosić o wsparcie bez proszenia kogoś innego o naprawienie cię.

Możesz być szczery bez wyjaśnienia każdego szczegółu.

I masz prawo do rozmów, które są niedoskonałe, emocjonalne lub niewygodne.

Prawdziwa bliskość często obejmuje pozwalanie komuś zobaczyć części twojego życia, nad którymi wciąż pracujesz.