Praten met iemand over een porno gewoonte kan veel moeilijker voelen dan omgaan met de gewoonte privé.
Er is meestal meer dan één angst eronder. Je kunt je zorgen maken dat ze je zullen oordelen, je anders zullen zien, boos worden, je verraden voelen, of verkeerd begrijpen wat de gewoonte betekent. Als je met een partner praat, kun je ook bang zijn dat ze zichzelf zullen vergelijken met wat je hebt gezien of aannemen dat je pornogebruik betekent dat ze niet genoeg waren.
Daarom kan geheimhouding veiliger zijn.
Het probleem is dat geheimhouding vaak zijn eigen druk creëert. Je begint te beheren wat een ander persoon weet, delen van je gedrag te verbergen, bewijs te verwijderen, of gesprekken te vermijden die iets ongemakkelijks kunnen ontmaskeren. Zelfs als niemand anders het weet, weet je dat je een deel van je leven gescheiden houdt.
Dat kan de gewoonte zwaarder maken dan nodig is.
Het openen betekent niet dat je het iedereen vertelt. Je privéleven is nog steeds van jou. Je mag beslissen wie zich veilig genoeg voelt om mee te praten en hoeveel details je wilt delen.
Het doel is niet biechten omwille van de biecht.
Het doel is eerlijkheid waar eerlijkheid je zou helpen minder geïsoleerd, meer verantwoordelijk, of meer verbonden voelen.
Als je besluit het iemand te vertellen, begin dan met de waarheid die er toe doet.
Je hoeft niet elke video die je hebt bekeken of elk detail van je geschiedenis te beschrijven. In veel gevallen kunnen die details meer pijn veroorzaken zonder meer begrip te creëren. Wat er meestal toe doet is het patroon, hoe het je heeft beïnvloed, en wat je probeert te veranderen.
Je zou kunnen uitleggen dat porno vaker is geworden dan je je prettig voelt, dat je hebt gemerkt dat het invloed heeft op je tijd of relatie, en dat je werkt aan het veranderen van de gewoonte.
Houd de focus op je ervaring en verantwoordelijkheid.
Er is een verschil tussen zeggen:Ik heb porno gebruikt als ik me gestrest voel, en ik hou niet van de rol die het begon te spelen in mijn leven,en zeggen:Ik deed dit alleen omdat we niet genoeg seks hadden.
De eerste begint een gesprek.
De tweede verandert je gewoonte in iemand anders zijn verantwoordelijkheid.
Zelfs wanneer relatieproblemen bestaan, verdienen ze hun eigen gesprek. porno gebruiken kan verbonden zijn geraakt met die problemen, maar het beschuldigen van een ander persoon maakt eerlijkheid meestal moeilijker dan gemakkelijker.
Als je met een partner praat, geef ze dan ruimte om hun eigen reactie te hebben.
Je hebt maanden nagedacht over je gedrag voordat je iets zegt. Voor hen kan de informatie volledig nieuw zijn. Ze kunnen zich verrast, verward, gekwetst, boos, onzeker of opgelucht voelen dat je het hen eindelijk verteld hebt.
Je hoeft die reactie niet te beheersen.
Je kunt luisteren.
Dat kan moeilijk zijn als je je al schaamt en onmiddellijke geruststelling wilt. Je wilt misschien dat ze zeggen dat alles goed is zodat het gesprek kan eindigen. Maar eerlijkheid gaat niet alleen over iets van je hart krijgen. Het gaat er ook om dat een ander kan laten verwerken wat de informatie voor hen betekent.
Tegelijkertijd hoeft u geen vernedering of wreedheid te accepteren als onderdeel van eerlijkheid.
Een moeilijk gesprek kan nog steeds respectvol zijn.
Als emoties te intens worden, is het misschien beter om later te pauzeren en terug te keren naar het gesprek dan door te blijven praten totdat jullie beiden dingen zeggen waar je spijt van hebt.
Het kan ook helpen om duidelijk te zijn over wat je wilt van de persoon die je vertelt.
Wil je dat ze het weten?
Wil je iemand met wie je kunt praten als het moeilijk is?
Zou het helpen als ze af en toe inchecken?
Zijn er praktische veranderingen die u samen wilt maken, zoals het buiten de slaapkamer houden van apparaten?
Mensen kunnen je niet goed steunen als ze moeten raden hoe steun eruit moet zien.
Wees echter voorzichtig om niet een andere persoon in uw herstelsysteem te veranderen.
Uw partner moet niet uw telefoon te controleren, voortdurend controleren of u porno hebt gekeken, of verantwoordelijk worden voor het voorkomen van elke slip. Dat kan een ouder-en-kind dynamiek zeer snel.
Steun is nuttig.
- Dat is het meestal niet.
Je moet nog steeds de mogelijkheid opbouwen om je eigen beslissingen te nemen als niemand kijkt.
Als je niet comfortabel bent om met een partner of vriend te praten, kan een andere optie een therapeut, raadsman, supportgroep of een andere persoon zijn die kan luisteren zonder direct betrokken te zijn bij je dagelijks leven. Soms is het gemakkelijker om te begrijpen wat je voelt wanneer je het hardop kunt zeggen tegen iemand die er niet persoonlijk door wordt beïnvloed.
Je kunt er ook voor kiezen om het nog niemand te vertellen.
Dat betekent niet automatisch dat je oneerlijk bent. Er is een verschil tussen privacy en bedrog. Niet elke persoonlijke strijd hoeft onmiddellijk gedeeld te worden.
De nuttige vraag is of het privé houden van het is u te helpen werken door het probleem of helpen de gewoonte blijven zonder onderbreking.
Als geheimhouding deel uitmaakt van de cyclus, kan praten met iemand zijn macht wegnemen.
Er is iets ontlastends aan het niet langer hoeven doen alsof alles in orde is.
En vaak, het zeggen van het probleem maakt het duidelijk voelt beter beheersbaar. Wat leek enorm en beschamend in je hoofd kan veel eenvoudiger worden wanneer uitgesproken hardop:Ik heb een gewoonte ontwikkeld die ik niet leuk vind, en ik probeer het te veranderen.
Dat is een moeilijke zin, maar het is geen hopeloze zin.
Je mag steun vragen zonder iemand anders te vragen om je te repareren.
Je mag eerlijk zijn zonder elk detail uit te leggen.
En je mag gesprekken voeren die onvolmaakt, emotioneel of ongemakkelijk zijn.
Echte nabijheid omvat vaak iemand de delen van je leven laten zien waar nog aan gewerkt wordt.
Takeaway
Praten over uw pornogebruik hoeft geen dramatische bekentenis te zijn. Het kan gewoon een eerlijk gesprek zijn over een gewoonte die u probeert te veranderen.
Kies iemand die je vertrouwt, neem verantwoordelijkheid voor je eigen gedrag, en wees duidelijk over wat voor soort ondersteuning eigenlijk zou helpen.
Small reflection
Vraag jezelf af:
Is er iemand die ik veiliger zou voelen of minder alleen als ik met je praat?
Als het antwoord ja is, denk dan aan de eenvoudigste waarheidsgetrouwe versie van wat je zou willen dat ze begrijpen.
Je hoeft niet het hele verhaal tegelijk te vertellen.
Begin met wat het belangrijkste is.


